To, co się stało przed wiekami w stajence, w Betlejemie,
w polskiej kolędzie wyśpiewamy nad Wisłą, w polskiej ziemi.
1. W lichej stajence, poza miastem Narodził się Zbawiciel.
Z Jego Narodzin nam wyrasta zaczynem Nowe Życie.
W żłóbku, na sianie, Matka Boża złożyła Święte Dziecię...
Pana, co światy wszystkie stworzył, nikt nie wziął w dom na świecie.
To, co się stało przed wiekami w stajence, w Betlejemie,
w polskiej kolędzie wyśpiewamy nad Wisłą, w polskiej ziemi.
2. Jasność objęła w krąg, wokoło szałasy na polanie;
Anioł pasterzy nocą woła, by śpiesznie szli do Pana.
Wiarę im śpiew Aniołów budził: "Niech będzie chwała Bogu,
pokój zaś dobrej woli ludziom, nieznanym i ubogim".
To, co się stało przed wiekami w stajence, w Betlejemie,
w polskiej kolędzie wyśpiewamy nad Wisłą, w polskiej ziemi.
3. Przyszli z pokłonem pastuszkowie i Panu serce dają;
potem z darami Trzej Królowie przybyli z obcych krajów.
Zwrotkę ostatnią Betlejemu dopisać dzisiaj trzeba;
wtedy ją piszesz Panu swemu, gdyś głodny tego Chleba.
Coda: To, co się stało przed wiekami w stajence, w Betlejemie,
w polskiej kolędzie wyśpiewamy nad Wisłą, w polskiej ziemi.
www.ojozefmajkowski.pl