1. Panie, Ty jeden serca przemieniasz;
z tego, co płytkie, tworzysz głębokie;
z lodu wywodzisz ogień płomienia,
grząskie bagnisko scalasz w opokę.
Refren: Wierzymy, że nam serca nowe dasz,
bo temu, co bez głosu, dajesz głos,
bo temu, co bez twarzy, dajesz twarz,
bo plonem darzysz nawet pusty kłos.
2. Kiedy w nas Słowo ciałem się stanie,
niszczysz nijakość chwil bezcelowych,
dajesz odpowiedź w cichym pytaniu,
ściszasz w milczenie wszystkie me słowa.
Refren: Wierzymy, że nam serca nowe dasz,
bo temu, co bez głosu, dajesz głos,
bo temu, co bez twarzy, dajesz twarz,
bo plonem darzysz nawet pusty kłos.
www.ojozefmajkowski.pl